Leren in de 21ste eeuw, how do you MOOC it?

In het platform LRN21 werken onderwijs en bedrijfsleven samen aan 21st Century Skills. Het gaat daarbij om adoptie en implementatie van 21ste eeuwse vaardigheden in scholen en opleidingen.

Tijdens de platformbijeenkomst van 3 februari stonden MOOC's centraal.
John May gaf daarbij een inleiding. Daarin kwam een aantal begrippen en statistieken voorbij.

MOOC staat voor Massive Open Online Course.

Massive duidt in feite op een omvang, die een 1 op 1 interactie tussen onderwijsgevende en lerende niet meer mogelijk is. Met wat discussie in de zaal kwam dat op een bepaald moment uit op een grens van ongeveer 150 en meer deelnemers. Natuurlijk zijn er collegezalen met 300 studenten, die naar een docent luisteren, maar echt interactief kan je dat toch ook niet meer noemen.

Open betekent dat het voor iedereen toegankelijk is. De discussie ging daarbij ook over gratis toegankelijk. Er zijn bedrijven die betaalde MOOC's in de markt zetten. Omdat het gaat om massive kun je met een laag bedrag toch een behoorlijke omzet halen!

Naast MOOC's bestaan er ook SPOC's: Small private online course. Hierbij gaat het vaak om bedrijfscursussen (small en private).  

De site Elearninginfographics.com biedt een grote hoeveelheid grafische gegevens over MOOC's. (Overigens een irritante site met allerlei popups en reclames.)

• MOOC's worden daadwerkelijk massaal afgenomen, met een gemiddelde van 33.000 deelnemers (oplopend tot 150.000) per cursus. Gemiddeld haalt slechts 5% van de deelnemers de eindstreep. De vraag is overigens of dat erg is. 
• Een belangrijk argument voor MOOC's is, dat ze de toegankelijk voor hoger onderwijs vergroten voor mensen die moeilijk toegang hebben tot hoger onderwijs. In de praktijk blijken vrijwel de meeste deelnemers al een hogere opleiding te hebben gevolgd!
• Er zijn maar heel weinig MOOC's die echt geaccrediteerd worden, waarbij je een formeel certificaat kunt krijgen. Dat hangt samen met de moeilijkheid van het vaststellen van de identiteit van de lerende.
  Er zijn systemen, die op willekeurige momenten van je vragen om via de webcam een foto te maken van jou met een ID-kaart in je hand. Speciale software checkt dan of degene achter de pc daadwerkelijk degene is, die de cursus doet. 

Janine Kiers is productmanager MOOC's bij de TU Delft.

De TU Delft maakt deel uit van het EdX-netwerk met daarin namen van de grote universiteiten als Harvard, Berkeley en Stanford.  

De doelen die TU Delft nastrreeft met het ontwikkelen en aanbieden van MOOC's zijn

• Kennis delen met de wereld
  Dit voortgekomen uit een nieuwe visie en een nieuw business model voor hoger onderwijs. De meerwaarde zit niet de kennis maar in het onderwijsproces. 
• Verbeteren van de kwaliteit van het onderwijs
  Het ontwikkelen van MOOC's dwingt de makers om nog eens goed na te denken over inhoud en didactiek van de cursus. Door de MOOC in de vorm van flipping the classroom aan te bieden, gaan ook de resultaten van studenten omhoog, zowel in cijfers als in slagingspercentage. 
• Maar eigenlijk ook het promoten van TU Delft
  Je zet een aantal onderwerpen waar je goed in bent in de etalage. De onderwijsinstelling maakt deel uit van een groep van excellente instellingen. Dat alles is goed voor je brand en dus voor nieuwe studenten. 

Het achterliggende businessmodel is wel toe te lichten maar moeilijk tastbaar te maken. Het maken van MOOC's is kostbaar, het (financieel) rendement kan eigenlijk niet worden aangetoond. De deelnemers aan de cursus betalen met informatie. Hun klikgedrag biedt inzicht in de manier van studeren. Hier gaat het echt om big data!

Nieuwe MOOC's worden gefinancierd als het voorstel aan allerlei voorwaarden voldoet. Zo moeten indieners niet alleen inhoud en didactische aanpak beschrijven maar ook de manier waarop men de marketing vormgeeft. Ook moet de indiener onderbouwen op welke manier de MOOC bijdraagt aan het verbeteren van de kwaliteit van het onderwijs.

François Walgering is oprichter van de MOOC-factory. Dit bedrijf maakt MOOC's en SPOC's.
De MOOC-factory hanteert een boeiende filosofie bij het samenstellen van hun MOOC's. Bij de 'universitaire' MOOC's draait het om het didactisch aanbieden van kennis. Deze MOOC's gaan meer uit van het idee van de prosumers en wisdom of the crowd. Deelnemers maken opdrachten en voegen content toe. Met likes en peerreviews ontstaat dan nieuwe inhoud. 

Interessant onderdeel is de 'learning locker',  Hierbij worden leeractiviteiten opgeslagen. Een leeractiviteit wordt in deze context opgevat als een persoon + werkwoord + object. ("Ik" + "lees" + "deze blog"). Ik heb nog niet helemaal een beeld van het wat en hoe hiervan. Het geeft me in elk geval wel een beeld van het monitoren van leergedrag, wat weer allerlei mogelijkheden biedt voor het bijsturen ervan!

Kijk vooral op de website van LRN21, daar verschijnen de presentaties snel online.

#Sambo-ICT bestaat alweer 5 jaar en werkt als nooit tevoren!

Het is inmiddels 5 jaar geleden dat ROC-i-Partners overging in Sambo-ICT. Een mijlpaal om bij stil te staan tijdens de 31ste conferentie bij het Horizoncollege. Inmiddels is ook die conferentie alweer verleden tijd. Een paar impressies...

Toine Maes neemt in een keynote de afgelopen 25 jaar ICT door. In zijn powerpoint kan hij dat veel mooier op een tijdlijn weergeven. Hier een overzicht:

1989: NL.net biedt de eerste particuliere internetaansluitingen aan.
1995: Negroponte schrijft zijn boek Being Digital
1998: Google start als zoekmachine
1999: BOL.com, booking.com, de eerste webwinkels
2001: iTunes, waarom een cd kopen als je een single wilt?
2004: Start van de social media. linkedIn, facebook, twitter,
2006: Spotify, van bezit naar toegang
2007-2010: Mobile devices, smartfones, 2010 iPad
2008: Prosumers, verdwijnen van onderscheid tusen consument en producent
2008-2011: Delen van voorzieningen als airBNB, Uber, van onbenutte naar benutte capaciteit
2009: Informatie als betaalmiddel, Freemiummodel

ICT houdt een belofte in van Vraagsturing = Massa = Samenwerking met mogelijkheden voor massamaatwerk, ook in het onderwijs. Dat geeft ook uitdagingen op gebied van logistiek, beveiliging, nieuwe businessmodellen.

In het MBO-veld speelt Sambo-ICT een rol in de balans tussen vraagmacht en marktkracht. Daarmee kantelt het model van het bepalen van de leveringsvoorwaarden van "u mag ons product gebruiken op onze voorwaarden" naar "u mag uw product leveren tegen onze voorwaarden".

Toine gaat nog in op de thema's waar Sambo-ICT en Kennisnet samen aan werken. In hun half-jaarlijks 'bijpraatuurtje' gaan Jan Bartling en Leo Bakker daar nog verder op in.

• Leermiddelen
  In de afgelopen jaren maken steeds meer studenten en docenten gebruik van digitale leermiddelen via de educatieve contentketen. Het gaat inmiddels om meer dan 300.000 MBO-studenten.
  Een aantal punten is voor verbeteriing vatbaar. Met name organisatie, communicatie en identity management. Daar komen verbetertrajecten uit voort, die de komende jaren worden opgepakt.
  Twee belangrijke aandachtspunten:
• De catalogusservice is de functie van de digitale boekenlijst. Die wordt momenteel ontwikkeld. 
• Daarnaast is er de licentieservcie. Die moet inzicht geven in de individuele rechten van studenten op leermiddelen. Dat geeft inzicht in oorzaken van problemen als 'ik kan er niet in'.
• De MBO-cloud
  De MBO-cloud is een basisvoorziening voor leermiddelen in de cloud in een plateauplanning.
  Op dit moment wordt er gewerkt aan Plateau 1: de basisvoorziening dat instellingen gebruik kunnen maken van leermiddelen. Er is een 'demonstrator' beschikbaar waarmee duidelijk gemaakt kan worden hoe studenten leermiddelen kunnen bestellen.
  Het tweede plateau gaat het onder meer om de catalogusservice, het derde plateau omvat onder andere de licentieservice.
  Daarmee vermengen de MBO-cloud en de educatieve contectketen steeds meer tot één geheel. De MBO cloud ontwikkelt zich in de praktijk als een marktplaats waar studenten kunnen bestellen bij verschillende uitgevers of boekenhuis of zelfs tweede hands aanbieders.
• Online leren in balans.
  Hoe kun je online leren inbouwen in het nieuwe curriculum? Er is een toolkit ontwikkeld waarmee oplossingen kunnen worden doorgerekend. Daarnaast is er een netwerk opgericht om kennis en ervaringen te kunnen uitwisselen in relatie met het Adviespunt Onderwijstijd.
• Herziening kwalificatiedossiers
  Binnenkort zal de nieuwe kwalificatiestructuur ingaan. Frustrerend in het traject is het achterlopen van de wetgeving. Een definitieve regelgeving wordt pas in 2016 verwacht. Leveranciers zijn afhankelijk van de informatie om hun systemen te kunnen inrichten, Sambo heeft hier een schakelfunctie.Alles bij elkaar brengt het veel consequenties met zich mee op het gebied van de informatievoorziening.  
• Administratief: keuzedelen op diploma, cijferlijsten, etc
• Onderwijslogistiek: Keuzedelen spelen ook een rol bij de onderwijstijd. De vorm waarin keuzedelen worden aangeboden heeft consequenties voor de voorliggende delen van het curriculum.Rondom onderwijstijd is inmiddels een tweede versie van een programma van eisen verschenen. In dit traject wordt met vier lijnen samengewerkt. Sbb, opzetten van kwalifiatie dossiers. 
• BPV
  Er ligt een probleem in de BPV keten. 3% van de opleidingen registreren geen BPV, 9% levert met een verkeerde en dus niet-geldige BPV. Ruim 10% van de diploma's zijn daardoor eigenlijk niet geldig!
  Instellingen hebben het idee dat stagebedrijven uniek zijn. In de praktijk zijn 61% van de stagebedrijven gedeeld met meerdere instellingen. In de afgelopen jaren is er een heel ingewikkelde BPV keten ingericht op basis van point to point verbindingen. Dat maakt het complex, er gaat veel informatie verloren. Daarnaast is er een synchronisatieprobleem. Er zitten tijdsverschillen tussen de momenten van gegevensverwerking. Dat betekent dat er op veel verschillende plaatsen verschillende gegevens worden geregistreerd.
  Er wordt gewerkt aan een uitwisselingsplatform waarin alle gegevens uitgewisseld worden. Het is geen database waar alle gegevens worden opgeslagen! Alle betrokken partijen kunnen dan op basis van hun rechten tegelijkertijd gebruik maken van de beschikbare informatie.
• iAgenda
  Momenteel zijn er 90 beleidspunten met consequenties voor de informatievoorziening. Dat zijn er te veel. De iAgenda moet leiden tot een iStrategie waarin keuzen worden gemaakt en prioriteiten worden gesteld. De drie hoofdpunten op dit moment zijn BPV, HKS en de bekostigingsketen.
• MBO Transparant
  Het platform MBO-Transparant laat van alle instellingen een aantal gegevens zien. Instellingen kunnen de gegevens zelf toelichten.
• Actieplan Informatiebeveiliging
  Informatiebeveiliging is in zeer korte tijd prominent op een hoge plaats terecht gekomen. Inmiddels is het thema Privacy ook opgenomen in het programma. Ook examinering heeft raakvlakken vandaar dat voor examinering er ook een toetsingskader op het gebied van informatiebeveiliging komt. Van de masterclasses, die in het kader van het programma worden georganiseerd zitten al er al 2 lichtingen helemaal vol!
• De ICT monitor 2014
  De nieuwe ICT-monitor wordt tijdens de conferentie gepresenteerd. Binnenkort verschijnen de resultaten op de website. Op vallend was, dat van de deelnemernde instellingen van vorig jaar er maar betrekkelijk weinig dit jaar opnieuw meededen.

Wordt de privacy in het onderwijs goed beschermd?

Laat ik voorop stellen dat ik niet alle feiten ken en ook geen privacy expert ben. Vanuit die relatieve lekenstatus concludeer ik echter toch wel dat er sprake is van een negatieve hype rondom de privacy van leerlingen en studenten in het onderwijs.

In april komt Price Waterhouse Cooper (PWC) met een nulmeting over hoe het gesteld is met de privacy van leerlingen in het PO en VO. Enkele conclusies in de samenvatting:

• De scholen in het onderzoek passen de Wet Bescherming Persoonsgegevens en hun beleidsmaatregelen toe op basis van “gezond verstand”
• De markt voor Leerlingvolgsystemen en Digitale Leermiddelen is in handen van een klein aantal leveranciers. De scholen hebben niet voldoende gewicht om tegenwicht aan leveranciers te bieden en eisen te stellen t.a.v. privacy en beveiliging. Zij accepteren de door de leveranciers gestelde voorwaarden.
• De leveranciers van Leerlingvolgsystemen en Digitale Leermiddelen verwerken gegevens over bijvoorbeeld leerlingen en docenten. Het is onduidelijk hoe deze gegevens gebruikt worden, met welke partijen deze gegevens worden gedeeld en hoe deze gegevens adequaat worden beschermd. De beschikbare documentatie zoals privacystatements laten hiertoe ruimte. Er kan worden gesteld dat er een commercieel belang is om breder gebruik te maken van data.

Wat ik er niet in lees: leveranciers gaan aan de haal met de gegevens van leerlingen en verdienen daar geld aan.

RTL-nieuws besteedt er -overigens een paar maanden later- aandacht aan. Dat levert allerlei protesten op, zoals op die site staat te lezen. Kern van het verhaal is dat scholen gedwongen zijn om gegevens door te spelen omdat die kinderen anders niet met het materiaal kunnen werken.

Met name Basispoort van een aantal educatieve uitgevers moet het ontgelden. Basispoort is een dienst waarmee leerlingen met één toegangscode bij het lesmateriaal kunnen dat de uitgevers digitaal aanbieden.

Er is zeker ruimte voor verbetering. Met name het feit, dat er geen toestemming wordt gevraagd aan de ouders om de gegevens te delen met uitgevers is een belangrijk aandachtspunt. De uitgevers geven aan, dat toestemming vragen aan individuele ouders lastig is. De school heeft immers besloten om gebruik te maken van het lesmateriaal. Wanneer individuele ouders bezwaar maken, wordt dat lastig. De uitgevers stellen dan ook dat toestemming niet nodig is omdat het gaat om een gerechtvaardigd belang: het onderwijs aan de leerling. Dit kan wel wat sterker.
Ze zijn bezig om te bekijken hoe een en ander beter aangepakt kan worden, bijvoorbeeld door te werken met een pseudoniem van de leerling. Daar moet technisch best iets op te bedenken zijn zodat de gegevens in het systeem bij de uitgevers geanonimiseerd zijn.

Natuurlijk mag een Siebe Sietsma of een Aleid Truiens moord en brand schreeuwen. (Siebe mag dan zijn huiswerk wel overdoen. Als hij beweert dat de uitgevers een en ander hadden moeten melden bij het College bescherming Persoonsgegevens, heeft hij duidelijk niet gekeken naar het Vrijstellingsbesluit bij de Wet Bescherming Persoonsgegevens).

Als we nu met zijn allen stellen, dat wat hier gebeurt absoluut niet door de beugel kan, hebben we natuurlijk wel een flinke klont boter op het hoofd. Dan gaan we terug naar bord en krijt en schaffen we alle computers en tablets in het onderwijs af. nou ja, in elk geval internet. Dan moeten we ook alle leerlingadministratiesystemen afschaffen en weer terug gaan naar een papieren administratie want ook Parnassys, Magister en SOM registreren leerlinggevens zonder toestemming van de ouders.

Misschien kunnen we beter met allen constateren, dat ict veel mogelijkheden biedt, dat de ontwikkelingen sneller gaan dan we met zijn allen kunnen bijbenen en dat we serieus aandacht moeten besteden aan het aanpakken van deze problemen, die daaruit voortkomen. Maar achter de negatieve hype aanlopen betekent niets anders dan dat we het kind met het badwater weggooien. Dan gaan we weer naar de tijd dat kinderen thuis van alles doen met computer en tablet en op school komen om te zien hoe het vroeger was...

De nationale onderwijsdialoog #onderwijs2032

Staatssecretaris Sander Dekkers wil in janurai 2015 een maatschappelijke dialoog starten over de toekomst van het onderwijs. Omdat de kleuters van nu rond 2032 de arbeidsmarkt betreden heeft hij dat jaartal als uitgangspunt genomen: wat moeten de kinderen van nu kennen en kunnen om in 2032 goed aan de slag te gaan.


In zijn kamerbrief geeft aan dat hij wil komen tot:

1. Een herijking van de kerndoelen en eindtermen, zodat alle leerlingen optimaal zijn voorbereid op de toekomst waarbij de brede opdracht van het onderwijs en samenhang tussen vakgebieden en doorlopende leerlijnen in het vervolgonderwijs optimaal zijn geborgd.
2. Meer houvast voor leraren en scholen om deze gemeenschappelijke ambitie te vertalen naar goed onderwijs in de klas door concrete en meer ambitieuze kerndoelen en meer samenhang in de eindtermen voor het voortgezet onderwijs.
3. De introductie van een systematiek van periodieke herijking van het curriculum op basis van een integrale afweging, zodat de samenhang blijft gewaarborgd en een overladen curriculum wordt voorkomen.

Hoewel de echte dialoog pas in 2015 start, zie je dat er op heel veel plaatsen al een voorschot op wordt genomen. Op Onderwijs2032 wordt tenminste al veel gediscussieerd.

En wat onderwijsvanovermorgen van deze discussie?
Laten we voorop stellen, dat het altijd goed is om na te denken over de relevantie van het onderwijs in de context van de maatschappelijke ontwikkelingen. Een paar aandachtspunten:

1. Laten we op de eerste plaats oppassen om niet (weer) achter allerlei hypes aan te lopen. Judith Volker noemt er op haar blog een paar die ze is tegengekomen: "Programmeren, mindfulness, robotica, filosofie, IPads, cultuur, probleemoplossend vermogen, ethiek, het afschaffen van schrijflessen." De vraag is, of je nu al een antwoord kunt geven op de behoeftes van het onderwijs in de aanloop naar 2032 door dit soort inhoudelijke onderwerpen te noemen. Wat dat betreft ben ik het wel eens met de derde opdracht uit de kamerbrief: een systematiek om regelmatig het curriculum te herijken.
   Als je nu dan toch zaken wilt noemen die in het curriculum moeten, dan ben ik wel gecharmeerd van de ideeën van sir Ken Robinson. Kijk bijvoorbeeld eens naar dit filmpje (en vergeef hem het uitstapje naar ADHD).
2. Ik vind dat het debat onderdeel zou moeten zijn van een maatschappelijk debat over wat we met onze samenleving willen. Hoe denken we als Nederland in de toekomst ons geld te verdienen? We zouden een voorloper kunnen zijn op waterwerken (stijgende zeespiegel), energiebesparing, technologie, duurzame landbouw, wellicht zelfs onderwijs. In elk geval zaken die er in de toekomst toe doen. Vervolgens kunnen we nadenken over het onderwijs.
3. Laat ik tot slot ook een knuppeltje in het hoenderhok gooien: moeten docenten meedoen aan deze dialoog? Aleid Truiens vindt van wel, zoals ze afgelopen zaterdag in de Volkskrant schreef. Ik ook. Maar ik vind ook, dat docenten niet zouden moeten meepraten over hun vak. Laat ze meepraten over het systeem, over didactiek, dat soort dingen. Maar laat de kalkoen niet meepraten over het kerstdiner...

Even bijpraten ... #SamboICT en #Kennisnet

Zoals bij elke sambo-ICT conferentie praten Jan Bartling en Leo Bakker ons even bij over de belangrijkste thema's van dit moment.

• Onderwijs
• Leermiddelen en cloud
• On-line leren in balans
• Organiseren van onderwijs
• Examineren
• Informatievoorziening Focus op Vakmanschap (iFov) en de herstructurering van de kwalificatiestructiir (hKS)
• Sturen en verantwoorden
• iAgenda
• Doorontwikkeling van BRON
• IT-functie
• Informatiebeveiliging
• ICT Monitor

De presentatie in een notendop:

Leermiddelen en cloud

De implementatie van de iECK: (implementatie van de Educatieve ContentKeten). Inmiddels zijn er al 18 roc's die gebruik maken van de LiMBO-ECK methodiek. (LiMBO= Leermiddelen in het MBO). Ook uitgevers gaan er steeds meer mee doen. 

Er worden stappen gezet op het gebied van een unieke leerling ID, het beschikbaar stellen van productinformatie en de licentiestatus van de leermiddelen. Nu moet er nog een regiefunctie in het leven geroepen worden. Dat is een bestuurlijke aangelegenheid waar later in het jaar meer over bekend zal zijn.

Functioneel beeld van de MBO Cloud

De MBOcloud is gekoppeld aan de iECK. Er is een plateuaplanning opgesteld waarin gefaseerd gewerkt wordt aan clouddiensten, met name het ontsluiten van leermiddelen.

Online leren in balans.

Veel instellingen worstelen met de vraag hoe het onderwijs anders georganiseerd kan worden. Daarbij speelt vooral de vraag hoe online leren daarbij een rol kan spelen. Kennisnet werkt aan een model: Online Leren in Balans. Het gaat om benodigde functionaliteiten en een applicatielandschap. Er wordt ook een rekenmodel geboden om te kijken of een opleiding met de inzet van online leren aan de regels van Onderwijstijd voldoet. Vier in balans+ ligt hieronder aan de basis. 

Examinering

Er ligt een procesmodel (een referentiekader) voor examenprocessen. Het is een programma van eisen voor examencommissies  die daarmee naar de informatiemanager kunnen stappen. 

Op dit moment wordt Facet als examineringsprogramma uitgerold. Vraag daarbij is of het programma ook gebruikt kan worden voor andere functionaliteiten, planning, inschrijven, analyses en dergelijke. 

iFoV en hKS

Er is een programma van eisen opgesteld voor processen rondom met name keuzedelen in de kwalificatiestructuur. Allerlei partijen zijn in samenwerking met Sambo-ICT aan het kijken naar de verdere uitwerking. Daar worden allerlei issues besproken die in de realisatie naar boven komen. Daar zullen extra administratieve lasten aan vast zitten. Zo moeten niet alleen de crebo's maar ook de keuzedelen op een onderwijsovereenkomst maar ook op het diploma moeten komen. Er zijn consequenties voor de bekostiging. 

Systemen zullen aangepast moeten worden. Leveranciers worden in deze trajecten meegenomen. 

iAgenda

Er is onrust ontstaan over allerlei consequenties van FoV en hKS. Veel is niet duidelijk, steeds allerlei uitwerkingen, is het allemaal niet te veel?

Dat gevoel moet je omzetten in inzicht. Zo is de iAgenda ontstaan. Met alle betrokken partijen is er gekeken naar wat er allemaal moet gebeuren op i-gebied. Dat heeft een lijst van 120 punten opgeleverd, rijp en groen door elkaar. Daarin moet geprioriteerd worden, daar moet op gestuurd worden. 

Niet alles valt te sturen omdat de politiek allerlei veranderingen zo maar kan door voeren. 

Doorontwikkelen BRON

BRON moet technisch aangepast worden om in plaats van bestanden berichten terug te kunnen krijgen. Dat brengt ook een nieuwe werkwijze met zich mee. Leveranciers zullen hun systemen er op aanpassen. Complexe materie. Het is daarbij ook nog maar de vraag of alle leveranciers hier in mee willen of kunnen! 

Informatiebeveiliging 

Vandaag wordt een boekje gelanceerd over informatiebeveiliging. Er is een taskforce gestart dat een actieplan heeft opgesteld. Vijf werkgroepen gaan aan de slag met allerlei aspecten rondom dit thema. Tooling, scholing, audits, communicatie.

ICT Monitor

Ook dit jaar gaat er weer een ICT Monitor lopen na een beetje een beperkt resultaat van vorig jaar. Vanaf november worden instellingen weer gevraagd  om de monitor in te vullen. Er is een aantal verbeteringen in aan gebracht. De tooling is verbeterd. Er is nu koppeling met de MBO benchmark een aantal vragen is aangepast. Toch kan het niet anders dan een betrekkelijk oppervlakkige monitor zijn, die niet gevalideerd is, wat in de praktijk leidt tot het vergelijken van appels met peren. Voor de instellingen die er nog een slag dieper in willen gaan is er natuurlijk altijd nog de ICT Benchmark van M&I! ;-)

Big data 

Er gaat een tweede programma van start in december 2014. Projectleiders binnen scholen die er mee aan de slag gaan kunnen daarbij ondersteuning krijgen.

En hiermee hebben we weer een aardig overzicht van wat er actueel is op ICT-gebied in het MBO...

MBO Docent van het jaar #samboict

Tijdens de Sambo-ICT conferentie van september 2014 bij het Groenhorst College geeft Sara Albone de eerste keynote. Sandra is de MBO docent van het jaar 2013. Dat was al duidelijk bij aankomst bij het Groenhorst: een grote poster met de foto en de naam van Sandra. En natuurlijk de mededeling dat het Groenhorst trots op haar is.

Tijdens de aankondiging werd er even gevraagd wat een ICT

Wat heb ik nodig van ICT?
Ze geeft zelf aan dat ze geen uitgebreide skills heeft op het gebied van ICT. En dan een keynote op een ICT conferentie. Ze heeft een achtergrond als veearts. Ze kwam bij toeval in het onderwijs terecht.
Dat ze docent van het jaar werd, is haar overkomen, voorgedragen door haar eigen leerlingen.

Door ons kennis te laten maken met haar leerlingen moet duidelijk worden wat zij als docent nodig heeft van ICT. Ze geeft les aan de opleiding voor dierenarts assistenten.

Bij de intake maken de leerlingen een intake test van AMN. Dat geeft inzicht in capaciteiten en persoonlijkheid. In de resultatenmatrix scoren leerlingen hoog op capaciteiten (veel HAVO-leerlingen) maar laag op persoonlijkheid (zelfvertrouwen, veel faalangst).
Ze is zelf gaan analyseren hoe dat zit met de hele populatie HAVO instromers. Dat geeft interessante beelden over wat de leerlingen nodig hebben (bijvoorbeeld begeleiding) en hoe ze graag leren (veel groepswerk). Met veel groepswerk is het lastig te bepalen wat elke leerling individueel opsteekt.

Wat heb ik nodig van ICT? De ICT die ik wil gebruiken moet:

• Overleggen bevorderen
• Samenwerken stimuleren
• Faalangst verminderen
• Enthousiasme behouden
• Zelf ruimte hebben om te begeleiden

Ze zoekt het vooral in apps op de smartphone.

Wat ze vooral gebruikt zijn color vote en socrative. Met color vote kunnen leerlingen antwoord geven of aangeven of ze dingen al dan niet begrijpen. Socrative is een heel eenvoudig toetsprogramma. 

Ze brengt het meteen in de praktijk door iedereen te vragen de app color vote te instelleren. Tja die werkt alleen op Android. TabletGo is een alternatief voor iOS.

Waar droom ik van in de ICT? 

• Betrouwbaarheid
• Eenvoudigheid
• Uitvoerbaar op een smartphone
• Zelf aan te passen 
• Ingebouwde beloningen
• Monitoring voortgang
• Stimuleren van individuele leerprocessen maar ook overleggen in groepsverband.

Leuk verhaal met een paar 'ja maren'...

Sara is een docent die betrokken is bij de leerlingen en dat terecht terugkrijgt in de vorm van een nominatie en neboeming als MBO docent van het jaar. Zelf geeft ze aan, dat ze weinig verstand heeft van ICT maar daarmee stelt ze wel de juiste vragen. Ze vraagt niet om een tool maar om functionaliteit.
Toch even die ja maartjes...

• Ik krijg een beeld van een docent die veel alleen doet. Zij gebruikt deze apps maar doen haar collega's dat ook? Goed onderwijs is geen eenmanszaak!
• Hoe zit het met allerlei andere zaken? Leerlingvolg, begeleiding? Daar kan ICT heel veel betekenen. Ik ben nieuwsgierig naar juist die aspecten!

Wie bedenkt zoiets als eHerkenning?

Ik heb (vroeger) altijd gedacht dat ICT bedoeld was om het mensen makkelijk te maken. Ik heb (vroeger) maar tussen haakjes gezet, omdat ik steeds meer voorbeelden tegenkom, waarbij ik met weemoed terugdenk aan mijn jeugdige illusies. Neem nou eHerkenning...

Natuurlijk, je moet het Steve Jobs nageven, hij snapte het concept van intuïtiviteit in de ICT. Maar Steve Jobs is waarschijnlijk niet te vergelijken met de bedenkers van de eHerkenning-oplossingen. Ik krijg bij die mensen een beeld van nerdige mannen die met bloeddoorlopen ogen en een gemene grijns op hun gezicht bedenken hoe ze het onschuldige ZZP-ers met een rood kapje op en een bosje bloemen in de hand zo moeilijk mogelijk maken om bij het huisje van oma te komen...

Ik help in mijn vrije tijd enkele ZZP-ers in de jeugdzorg die, met het oog op de komende transitie in de jeugdzorg, proberen een voet tussen de deur te krijgen bij de gemeentes. "Sluit je aan bij Tendernet", was zo'n beetje het maximale aan advies dat ze uit een positief meedenkende ambtenaar konden krijgen.
Ok, laat ik dat dan maar eens doen, dacht één van die onschuldige ZZP-ers nog... Haar psychische gemoedstoestand was toch wat anders toen ik haar enkele uren later in haar keuken achter een laptop aantrof. En de mijne ook, nog een hele tijd later.

TenderNed ("Eenvoudig, snel en efficiënt volledig digitaal aanbesteden", het staat er echt!) is een marktplaats van vraag en aanbod. Overheden publiceren hier hun vraag, aanbieders kunnen daar dan op inschrijven. Maar dat moet dan wel via eHerkenning, zeg maar de DigId voor bedrijven.
eHerkenning is een dienst, die door verschillende bedrijven wordt aangeboden. Je moet dus bij één van die bedrijven een account aanvragen om bij Tenderned terecht te kunnen. Die eHerkenning kan op verschillende (beveiligings-)niveaus worden aangevraagd: E1, E2, E2+ (??) E3 en E4. Dat is voor een gemiddelde ZZP'er in de zorg zonder veel ICT-ervaring niet vanzelfsprekend helder.

Een reconstructie van een proces van een ZZP-er om 'eenvoudig, snel en efficiënt' je aan te melden bij Tendernet.

• Stap 1 Maak een account aan bij Tendernet
  Dat kan onze ZZP'er nog op de 'gewone' manier, registratieformulier invullen met een inlognaam en wachtwoord. Mooi. Nu de bedrijfsgegevens invullen. Oeps...
• Stap 2 .Om je gegevens in te vullen, moet je je alsnog aanmelden via eHerkenning. Roodkapje kijkt me vragend aan: eHerkenning? Wat is dat??? Je kunt op TenderNed een aanbieder uit een lijstje selecteren. Als je dan op Volgende klikt, kom je ineens op een andere website met een inlogscherm. Onze ZZP'er denkt: Net een account op TenderNed aangemaakt, maar waarom werkt dat hier nou weer niet? Blijkbaar moet je hier ook een account aanmaken? 
• Stap 3 Dus bij deze eerste de beste aanbieder ook maar een account aangemaakt. En weer terug naar TenderNed. Om er achter te komen dat het niet werkt. Ze raakt gefrustreerd. Paar keer wachtwoord aangepast maar het blijft maar niet werken...
  Nee, klopt, bij deze aanbieder maak je automatisch een E1-account aan en om je gegevens in te voeren heb je een E2-account nodig... Dus
  Stap 4 Terug aan de aanbieder om het account op te waarderen naar E2. Maar wacht eens even, deze aanbieder biedt alleen E1 en E2 eHerkenning aan, voor bepaalde zaken op TenderNed heb je een E2+ nodig. Onze ZZP'er kijkt me met holle ogen aan. "Hoe moet je dat nou weer weten?" Op naar...
• Stap 5, Een andere aanbieder gezocht om een E2+  eHerkenning account aan te vragen. Kost wat, maar dan kunnen we verder. Daar gaan we weer: registratieformulier met wat bedrijfsgegevens , inlognaam en wachtwoord aangemaakt. Foutmelding. Het bankrekeningnummer klopt niet. Hè? Nog eens. Fout. Spaties weg, nog steeds niet. Na wat zoeken blijkt dat onze vrienden nog niet over zijn op IBAN... Ok, account aangemaakt en terug naar TenderNed. Oh wacht even, Het gaat om beveiligde gegevens dus onze vrienden vinden dat het account wel echt veilig moet zijn. 
• Stap 6 "Er is een email gestuurd naar je zakelijk emailadres". Als je op de link in die mail klikt, kom je weer bij een inlogscherm met wat verwarrende knoppen, die je weer bij de registratie terugbrengen. Maar dat hebben we al gehad. Andere knop, hèhè, opluchting. Het werkt. Oh, wacht even...
• Stap 7 "We hebben een SMS met een code naar je mobiele telefoon gestuurd". Vooruit dan maar, code invullen en terug naar TenderNed. Eh, toch niet...
• Stap 8. "We schrijven via iDeal € 0,01 van een privérekening af (dus niet van je zakelijke rekening!) om te controleren of je wel echt bestaat". Dus via iDeal weer (!!) inloggen, nu bij de ING om een bedrag van € 0,01 te accorderen. En weer terug naar de aanbieder. Kunnen we dan nu naar TenderNed? Zucht.
• Stap 9 "We sturen per post een PUK-code, die telefonisch moet worden bevestigd..." 

Onze ZZP'er pinkt een traan uit haar ooghoek en zucht berustend. Tijd voor een borrel, Ze moet toch nog een paar dagen wachten om eenvoudig, snel en efficiënt...