vrijdag 24 augustus 2007

Jaarboek ICT en samenleving

Nog net voor de vakantie lag er een boekje op mijn bureau met een stickertje erop "Na lezing retour". "Ok", denk je dan, maar wat zou de bedoeling zijn? Moet ik een advies formuleren? Is het bedoeld ter kennisgeving, als extra informatie omdat het op mijn werkterrein ligt?
Boek mee op vakantie, maar ja, de concurrentie van collegaboeken is erg groot, dus deze heeft het niet gehaald.
Beetje pragmatisch van aard, dus net als de eerste beste student ook even op internet rondgekeken. En jawel, een keurige aankondiging en natuurlijk een persbericht met een samenvatting van een paar kenmerkende zaken. Dan kan het boekje weer als naslagwerk in mijn boekenkast. Komt vast nog een keer van pas. (Moest het eigenlijk niet terug? Jawel, maar er bleken nog enkele gratis exemplaren te zijn, die heb dus snel eentje aangevraagd).

Al bladerend zie je al die tabeltjes en grafiekjes over de veranderingen, die er het afgelopen jaar alweer geweest zijn. Ook een hoofdstukje over onderwijs, ...  mmm, toch nog even wachten met die boekenkast.

Onder de titel 'de e-lerende burger' schrijven Peter Sloep en Wim Jochems over de relatie tussen het onderwijs en ICT op dit moment. Een aantal zaken, die worden beschreven, waren natuurlijk al bekend maar worden nog even in deze context op een rijtje gezet: de toegenomen behoefte aan kennis, de vergankelijkheid van kennis en de e-cultuur die aan het ontstaan is.
In elk geval wordt het competentiegerichte onderwijs ook hier weer onderschreven en krijgt BON (niet met name genoemd) er van langs.

Momenteel doet een reformatiebeweging opgeld, die onderwijskundige vernieuwingen naar de prullenbak lijkt te willen verwijzen en aan analyses als die van Castells geen boodschap lijkt te willen hebben. Zij is er niet van overtuigd dat onze maatschappij om kenniswerkers vraagt die niet alleen over kennis beschikken maar ook over vakgerichte competenties en zelfs vakoverstijgend competenties (soft skills zoals kunnen communiceren en samenwerken en het hebben van een ondernemende houding). Vakinhouden en gedegen kennis daarvan is het parool. Waar werkgevers in het midden van de jaren negentig bij monde van hun enmalige voorzitter vonden dat afgestudeerde studenten wel veel wisten maar niets konden, lijkt nu de roep te klinken dat ze wel over allerlei generieke competenties (soft skills) beschikken, maar niets meer weten. Maar de kennis- en netwerksamenleving gaat niet meer weg en we zullen als maatschappij ons onderwijs zo moeten inrichten dat we leerlingen afleveren die in die maatschappij kunnen gaan werken en kunnen blijven werken.

In het artikel wordt ook ingegaan op het feit dat de toepassing van ICT in het onderwijs tot dusver niet bepaald geslaagd blijkt te zijn, met name omdat bij de implementatie te weinig aandacht wordt gegeven aan het feit dat er sprake is van (veel) meer dan het toepassen van een nieuwe technologie. Juist de consequenties voor de didactiek, benodigde deskundigheid en organisatie worden over het hoofd gezien. Projecten, gebaseerd op een 'technologie-push' moet je bij voorbaat al met de nodige scepsis bekijken, zeker als het om complexere zaken als elo's gaat

Wees nou eerlijk, ook dit is natuurlijk bekende kost. Het introduceren van weblogs of podcasting 'omdat dat past bij wat de jeugd wil' zal uiteindelijk niks opleveren. Een knoppencursus voor docenten om met de nieuwe technologie om te gaan wellicht nog minder.

Een klein artikeltje in een klein boekwerkje maakt, dat ik toch weer de behoefte krijg om (nog meer) na te denken over de relatie tussen allerlei aspecten die bij een implementatietraject komen kijken. Mooi, dat ik momenteel met een paar collega's mag participeren in een uitermate boeiend traject waarbij wordt gekeken hoe onderwijs, organisatie, logistiek en ICT integraal vormgegeven kunnen worden in een verandertraject. Maar daarover later meer.

Bijblijven is van groot belang. Vandaar dat ik eigenlijk hartstikke blij met het geheel onverwachte verzoek van Kennisnet om deel te nemen aan de studiereis naar Nashville in november. Eens kijken hoe we daar onze gezamenlijke inzichten weer verder kunnen verdiepen!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Reacties zijn welkom